DaiLY~DiaRY@kirmkan

ในวันที่เศร้ามันก็จะมีเรื่องดี – ดี มาให้เรายิ้มได้

เมื่อวานนั่งทำงานตอนบ่าย กะอารมณ์ เบื่อ เซ็ง ชีวิตอย่างแรง

เพราะเหตุวันก่อนมันทำให้นอนไม่หลับและคิดไรเรื่อยเปื่อย

แม้กระทั่งการคุยโทรสับกะใครคนนั้นคนที่เรารุสึกแย่ๆๆ

และก็โทรมาเรารุว่าเราพูดจาไม่ดีกะเค้า

ก็ “ขอโทษ” ละกันที่แต่เอาใจ ปากแข็ง กวน TEEn ที่ไม่ยอมพูดอะไรเลย

นอกจาก “ป่าว ไม่มีอะไร ไม่เป็นไร สบายดี”

จนมาวันนี้อารมณ์นั้นมันยังคาอยู่ในใจและในหัว

มันเป็นอีกคืนที่นอนไม่หลับ

แต่เมื่อวานก็มีเรื่องมาให้ขำๆๆ จนได้

มีผู้ชายคนนึงมาที่ออฟฟิศในขณะที่เราไปถ่ายเอกสาร (ทำหน้ามึน ๐)

เดินมาจะติดต่อหน้าตาหรอถ้ามีจุดสีแดงบนหน้า

ก็กินได้เลย (ซาลาเปา) แสดงออกมาว่าจะติดต่อไรซักอย่าง

เราก็เลยถามติดต่ออะไรค่ะ

เค้ายืดอกพองโตและตัวแข็งไปเลย (หายใจเข้าลึก ๆ ยืดอกอยู่ยังงั้น ไม่ยอมหายใจออก)

แล้วก็เริ่มท่องสคริป ผมมาจาก บริสัด.....  กำลังอยู่ในระหว่างฝึกงานจะมา …

ยังไม่ทันจบเราก็เดินไปเครื่องถ่ายและบอกน้องพูดมาต่อเลยกำลังฟัง

เค้าเริ่มหนึ่งใหม่อีกครั้ง ยืดอกอยู่ยั้งงั้นและท่องสคริบต์ใหม่อีกรอบ

( โห้จะจบใหม? นิวันนี้) สรุปคือเซลล์ขายหม้อนึ่งอาหารจะมาสาธิตการทำปุยฝ้ายและแพนเค้ก

ขอเวลา 15 นาที และมีการบอกว่าไม่รุว่าจะอร่อยรึป่าว (เอจะกินได้ไหม? นิ)

จนเราต้องบอกว่าพอเถอะเด๋วไปสาธิตตรงนั้นแระกัน

ระหว่างการทำก็ท่องสคริบแบบตัวแข็งมันไปเรื่อยๆ และไอ้เราด้วยความที่เค้าเกร็ง (มีต่อภาค 2)