ขำขำ ภาค 2
posted on 14 Dec 2007 15:48 by toykanด้วยที่ไม่อยากให้น้องเค้าเกร็ง พูดสบาย (เผื่อจะขายได้) พูดแทรก ล้อเล่นบ้าง แหย่บ้าง
น้องเค้าเลยต้องเริ่มพูดตามสคริบต์ใหม่อีก บรรยายสรรพคุณของหม้ออเนกประสงค์ซะดังไปทั้งฝ่าย
ที่สำคัญพูดไม่รุซักกี่รอบกับการทำขนมปุยฝ้าย กะแพนเค้ก ทำปุยฝ้ายก็ไม่ได้ลุกไปดู
เพราะมีงานต้องทำ (เหมือนจะขยันแอ่ะ) ตะโกนบอกมันตรงนี้แระว่ะ
ว่าหน้าตาปุยฝ้ายจะเป็นไงแต่ตอนทำแพนเค๊ก ก็ลุกไปดูหน่อยดิ
ไปถึงตะลึงกะแพนเค้กที่หน้าตายังไง๊ยังไงก็
"ไข่เจียว" สาบานได้น๊ะน้องว่านี่มันแพนเค๊ก
เพราะพี่ดูยังไง ตะแคงดู ไม่ว่าจะดูท่าไหนก็ ไข่เจียวดี-ดีนี่เอง
แต่น้องเค้าบอกว่าแพนเค๊กจิงๆๆ นะพี่เลยไม่กล้ากินของน้องเค้า
สาธิตเสร็จปาไปเกือบชั่วโมงเพราะเค้าไม่เคยหายใจออกมา
ยังคงตัวแข็งอยู่อย่างนั้น ดีน๊ะสาธิตเสร้จแล้วยังมีชีวิตอยู่
ถ้าตายที่นี่ละก็ต้องมีผีเพิ่มอีกแน่เลย
(เพราะที่อยู่นี่แยกไม่ออกว่าเราเป็นคนหรือผี)
และเราเลยขอบอกข้อบกพร่อง
ที่น้องเค้าเป้นและเพราะน้องเค้าไม่รักในงานที่ทำผลมันก้อเลย
ออกมาไม่สวยหรูเหมือนมีใครบังคับมาทำ
ไปพยายามมาใหม่แระกันและวันนี้ก็ก็กลับไป
"ด้วยความผิดหวัง"
ขอโทษน๊น้องที่พี่ไม่สามารถซื้อได้และขอบคุณที่มาทำให้หัวเราะ
ได้ในวันที่เศร้า ๆ ขอบคุณจิง - จิงจากใจ
ปล. รักในงานทุกอย่างที่ทำและทำทุกอย่างที่รักผลก็จะออกมาดี
งานทุกงานมีความสำคันในตัวมันเอง